Vandaag hebben we voor het eerst Chinese cultuur aanschouwd. We hebben de Grote Muur bezocht. Gisteren had Milou niet zo’n beste dag (ze huilde zo’n beetje de hele dag) dus we twijfelden of we wel zouden gaan vandaag. Toch gedaan en dat was een goede zet. Het is hier weliswaar rond het vriespunt, maar met een paar dikke jassen aan trotseerden we de kou en de 1000 zich op ons werpende souvenirverkopers. Het was een prachtige dag. Milou vond het heerlijk om eruit te zijn en wij ook. Ze vond het niet leuk dat we teruggingen en werd in de bus terug n beetje chagrijnig. Dus Tina en ik zaten de rest van de busreis tegen zo’n gillend tandeloos mondje aan te kijken. Net sliep Milou nog, maar inmiddels is ze wakker. En ze zit weer heerlijk in haar eentje te spelen op bed. Tina is even naar de Spa gegaan, om de inmiddels ontstane wallen enigszins bij te werken. Het blijft vallen en opstaan en hemeltjelief wat kost een kind veel tijd. Maar ik weet zeker dat we met vereende krachten dit Chinese poppetje een mooi leven kunnen bieden.
lieve J en T
Dit zijn de momenten waarop een kind, een mens in het algemeen, vertrouwen met je opbouwt. Milou doet dat allemaal niet bewust, maar het komt er nu op aan haar te laten merken dat ze ook in tijden van “niet zo leuk” toch bemind wordt. Soms is het leven met zo’n kleintje even óverleven, zeker als je in een veel te warm gstookte hotelkamer in een ijzig koud Peking zit.Misschien is het zoals in het chinese spreekwoord:
“het is de tegenwind die de vlieger doet opstijgen”.
liefs voor jullie en kus
Anita
Lieve Tina en Jasper,
Ook wij en ik zitten wel eens een dag (of langer) niet zo lekker in je vel zoals dat populair heet. Kinderen hebben dat wel meer op die leeftijd, dus er is niks mis mee. Vertrouw maar op de toekomst, dit gaat wel over, hou van d’r en dat laten jullie wel merken leid ik af van jullie teksten en foto’s. Ik heb ook wel een gedacht vroeger toen jij of E + S zo klein waren: “grumpffffgroinggg” en de volgende dag was het weer leuk.
Bij jullie zal het 2 keer erger zijn vanwege cultuur-, smaak-, reukverschillen en nog veel meer. Bovendien moeten jullie haar en zij jullie leren kennen: wanneer doe je wel wat en wanneer niet, bij welk huiltje of kreuntje grijp je en wanneer net niet. Da’s bij elk kind ook weer anders.
Het gaat zeker lukken. Liefs
Now, we’re crying. Your a family! and goodlooking too!
Jasper,Tina en Milou,
Wat een prachtige dochter en helemaal met zo’n mooie achtergrond als “de Muur”. Dat huilen hoort erbij. Zij moet afscheid nemen van haar vertrouwde wereld en dat doet ze zo te horen goed,is alleen maar belangrijk voor later. Straks is dat gewoon over, wij hebben er uitgebreid ervaring mee. Het komt goed. We weten zeker dat jullie haar de warmte kunnen geven waar ze straks “snorrend” van geniet.
Probeer er nog een paar mooie dagen van te maken en te genieten.
Cock, Nettie en de meiden.
ooohhh wat een leuke foto’s! met de uggs aan van tante jussie!!! te schattig… kom maar snel terug, want ik vind er geen sodemieter aan dat jullie al zo lang weg zijn… Ga mrgn met Gea de bloemetjes buiten zetten! nog maar 6 nachtjes slapen en dan zijn jullie eindelijk lekker thuis met zn 3tjes… liefs jus
chinees spreekwoord:
de berg is zwaar, maar de vlinder tilt de kat.
Kindje huilen. Wat is er nou?
Ze heeft toch gegeten of is het de kou?
10.000 kusjes, een schone luier om het kontje.
Waarom heeft ze nou toch zo’n kort lontje?
Soms is het eventjes niet meer zo leuk.
Dan ben je moe, je gezicht in de kreuk.
‘s Nachts moet je slapen, niet zingen van poesie mauw.
En toch lief Miloutje, ze houen wel van jou.
Met je nukjes en je grilletjes.
En soms onophoudelijke gilletjes.
Maar ook je zwarte haartjes, je lachende bekkie.
Nog een paar dagen en je zit op je nieuwe stekkie.
In je veilige holletje aan de Brouwersgracht,
waar een lekker warm bedje op je wacht.
Bij een papajasper en mamatina.
Lief klein Miloutje uit het verre China.
Dit was een gedicht van tante Sien,
zij zit al helemaal in het 5-decemberstramien.
Dag lief klein wichie,
Volgend jaar krijg je van de sint ook een mooi gedichie.
Liefs Francine
Jasper, wat een mooi verhaal, dit avontuur. En leuke foto’s. Gelukkig is het goed gekomen met die rijstwafel, maar ik moest onwillekeurig toch wat lachen om het feit dat ze zich verslikt in een RIJSTwafel. Nogmaals: alle goeds gewenst aan jullie drie.
Suzanne S. (MAX)
Aaaww.. jullie zijn echt te schattig met zn drietjes! Heel leuk!!
Wat een waanzinnige foto! Dan ben je ineens bij DE muur van de wereld met je kleine meid! Wat een prachtig iets! Erg mooie foto! Jullie zien er stralend uit!
Je laatste verhaaltje is best pittig. Lijkt mij erg moeilijk voor jullie familie die de kleine zo graag in de armen willen sluiten. Maar het is maar het beste zo. Wij volgen jullie verhalen op de voet!
Alvast een goede reis terug en een super aankomst op Schiphol! Dat wordt janken! HELLO goodbye!
Groetjes! Saskia (MAX)