Gisteren was een heugelijke dag. Niet vanwege de hevigste sneeuwval sinds de jaren ’60. Niet vanwege Laura die gevonden was op de Antillen. Niet vanwege de mislukte klimaattop. Niet vanwege het feit dat maar 15% van de treinen reed. Nee, vanwege de eerste verjaardag van het liefste meisje van de wereld. Milou werd gisteren 1. En we hebben er een leuke dag van gemaakt. Tina bracht mij een ontbijt op bed en Milou, die nog lekker bij mij aan het slapen was, kreeg een fles op bed. Wat een luxe. Smiddags hebben we met z’n drietjes geluncht bij cafe Thijssen. Wij een club sandwich, Milou een meegebrachte boterham met pindakaas. s Avonds hebben we kado’s uitgepakt en kreeg Milou een taartje met 1 kaars. Zoals het hoort. Ach, de grap is dat Milou er zelf allemaal niet veel van snapt. Alhoewel…ze was gisteren wel heel opgetogen. Ze heeft geen enkel slaapje gedaan overdag.
Omdat deze weblog ook een soort dagboek moet worden, zal ik bijhouden welke ontwikkelingen Milou allemaal doormaakt:
– Ze kan een kusje geven op commando en ze kan in haar handen klappen.
– Ze kan sinds gisteren zelfstandig staan. Niet langer dan 5 seconden, maar toch. Als we dan heel hard goedzo roepen, dan gaat ze zelf in haar handjes klappen.
– Ze begrijpt de woorden: Milou, papa, mama, eten, Bumba, kusje, staan en lopen.
– Ze is een pro in het spel Balletje Balletje. Wij leggen een bal onder een van de drie halve bollen en schuiven die door elkaar. Ze raadt feilloos waar de bal onder zit.
– Ze speelt het liefst met gebruiksvoorwerpen en gooit graag alles van tafel wat er op staat
– Ze wordt iedere avond om half elf even wakker om dan na 5 sec. weer te slapen. We snappen niet waarom.
– Ze poept het liefst om de dag, maar dan wel twee keer. Tina gaat ervan kokhalzen.
– Ze is dol op boterhammen. En op Pyamapapje Vanille van Bambix.
Dat was t weer voor nu. Haar eerste Kerst komt er aan. Nog meer cadeaus. We moeten verhuizen.
