Gistrerenavond aangekomen. Hele goede vlucht gehad. Milou was maar een paar keer beetje huilerig, maar het overgrote deel was ze erg zoet en stil. Flesje erin, beetje rondkijken en aan het haar van de vrouw voor ons plukken, beetje slapen (papa hernia, want mevrouw gaat liggen zoals het HAAR behaagt) en we waren er. Ik weet niet wat de andere passagiers er van vonden dat er 11 gezinnen met kersverse adoptiekindjes in het vliegtuig zaten. Want allemaal huilden ze wel een paar keer, dus al met al was het een enorm kabaal. Ik zag wel wat venijnige blikken rondgaan in de cabine en overhoorde bij de bagageband een aantal gesprekken over dit onderwerp. Maar wij als nieuwe ouders zijn inmiddels zeer begripvol en vonden het allemaal prima.
Op Schiphol stond een superlief welkomstcomite. Het was zo leuk om door de uitgang te komen en daar allemaal blije mensen te zien. Ze vielen in katzwijm bij het zien van onze knappe prinses. Ze stal ieders harten. Milou was volledig verbouwereerd en zat daardoor zoeter dan ooit op onze schoten en aanschouwde al deze gekke Hollanders. Daarna ging nog een kleinere groep mee naar huis, waar Jan en Anita ons huis helemaal hadden versierd en heerlijke soep en broodjes klaar hadden staan. We voelden ons zeer welkom en waren dolblij dat we thuis waren. De kamer van Milou was helemaal af (veel dank aan Anita, Richard en Daniel) en Milou voelde zich meteen thuis. Ze viel als een blok in slaap in haar nieuwe bed. Ze werd vannacht wel wakker om 2 uur, maar na een fles en beetje spelen ging ze slapen tot 6 uur. Prima. Nu zit ze naast me in de box en is blij. Want zij is ook eindelijk thuis.







